البرز. امید بانوان؛ در روزهایی که سراسر کشور و به‌ویژه استان البرز غرق در اندوه و بغض صبورانه ناشی از فقدان رهبر شهید مقاومت است، شرکت ملی پست جمهوری اسلامی ایران در اقدامی فرهنگی و ماندگار، پویش ملی «نامه‌ای به رهبر شهید» را کلید زده است.

این حرکت معنوی که با بسیج تمامی زیرساخت‌های ارتباطی، دفاتر پستی و نیروهای انسانی در سطح استان البرز آغاز شده، فراتر از یک طرح اداری، ساختاری دلی برای ثبت و ضبط وفاق اجتماعی و ارادت قلبی قشرهای مختلف مردم به شمار می‌رود.

محمد مهدی پیشقدم، مدیرکل پست استان البرز، در گفت‌وگو با رسانه‌ها با تشریح جزئیات این پویش بر این نکته تأکید کرد که هدف اصلی، ایجاد فضایی برای تجمیع احساسات ناب، دل‌نوشته‌ها و عهدنامه‌های مردمی است؛ کلماتی که قرار است برای همیشه در دل تاریخ به یادگار بمانند.

پست البرز برای سهولت در مشارکت شهروندان ولایت‌مدار و عزادار، دو مسیر کاملاً مجزا و دسترس را پیش‌بینی کرده است. در مسیر اول، همکاران پستی با استقرار در ایستگاه‌های سیار در محل برگزاری مراسم‌های بدرقه، وداع و تشییع، نامه‌های شهروندان را در همان لحظه دریافت می‌کنند. در مسیر دوم، صندوق پستی اختصاصی به شماره ۸۸۱۱-۱۵۸۷۵ تعیین شده و تمامی دفاتر پستی و صندوق‌های معابر در سطح استان نیز آماده دریافت این مکاتبات دلی هستند.

نکته واجد اهمیت و متمایز در این پویش، تأکید ویژه بر «دست‌نویس بودن» نامه‌هاست. مدیرکل پست البرز خاطرنشان کرده است که ارزش معنوی این آثار در خطوطی است که با قلم و ارادت صمیمانه مردم بر روی کاغذ می‌نشیند و روح حاکم بر جامعه را منعکس می‌کند. تمامی این آثار پس از جمع‌آوری در سطح استان، به دبیرخانه ملی ارسال خواهند شد تا در قالب مجموعه‌ای نفیس و کتابی ماندگار منتشر شوند؛ کتابی که بدون شک به عنوان یک سند تاریخی از پیوند ناگسستنی میان ملت و خدمتگزاران شهیدشان برای نسل‌های آینده به یادگار خواهد ماند.

 شهروندان و اهالی رسانه تا تاریخ ۲۵ تیرماه فرصت دارند تا در این نگارش تاریخی سهیم شوند.

سخن نکته

چرا نوشتن و مکتوب کردن اندوه، یک رفتار تمدنی است؟

در جامعه‌شناسی ارتباطات، تبدیل تکانه‌های عاطفی و خشم‌های عمومی به «کلمه و متن دست‌نویس»، نشان‌دهندهٔ عمق عقلانیت و اصالت فرهنگی یک جامعه است. مردم با نوشتن، اندوه گذرای خود را به یک گزارهٔ پایداری تاریخی تبدیل می‌کنند. این پویش پستی، فرصتی است تا وفاقِ این روزها، ساختاری مکتوب به خود بگیرد.

در همین راستا، پیش از این در بخش «کتاب خوب امید بانوان» به بررسی آثاری پرداخته بودیم که تجلی‌بخش نقش مکتوبات مردمی در حفظ حافظه جمعی ایرانیان بوده‌اند؛ گزارش‌هایی که چگونگی ثبت هویت اجتماعی در بزنگاه‌های سخت را روایت می‌کردند و مرور دوباره آن‌ها خالی از لطف نیست.