شهربانو. امید بانوان؛ رویکردهای نوین در نظام قضایی و مدیریت شهری جهان نشان می‌دهند که حبس و محدود کردن صرف، نه‌تنها به کاهش آسیب‌های اجتماعی کمک نمی‌کند، بلکه در بسیاری از موارد زنجیره اشتغال و سرپرستی خانواده را توسط زنان دچار گسست جدی می‌سازد. در همین راستا، پیشنهاد جدید مدیریت شهری برای جایگزینی زندان با کار اجتماعی و درآمدزا، افق‌های تازه‌ای را در مسیر حمایت از زنان آسیب‌دیده گشوده است.

مدل «جامعه‌پذیری» به جای محدودیت در بند

«علیرضا نادعلی» نایب‌رئیس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران ضمن توجه به ضرورت تغییر رویکرد در برخورد با محکومیت‌های حوزه زنان، بر لزوم بهره‌گیری از ظرفیت‌های زیرساختی برای ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار برای زنان مددجو تأکید کرد.

وی با اشاره به مدل‌های موفقی مانند «مراکز مهارت‌آموزی کوثر»، پیشنهاد داد که به جای تمرکز بر رویکردهای سنتی حبس، از مدل‌های نوین «جامعه‌پذیری» استفاده شود تا این قشر بتوانند به جای گوشه عزلت زندان، بازگشتی شرافتمندانه و کارآمد به بطن جامعه داشته باشند.

این عضو شورای شهر خاطرنشان کرد: یکی از مؤثرترین تعاملاتی که می‌تواند بین مدیریت شهری و قوه قضاییه شکل بگیرد، توسعه طرح جامعه‌پذیری زنان و استفاده از محکومیت‌های رأی‌باز است؛ به‌گونه‌ای که زنان مددجو بتوانند در قالب فعالیت‌های اجتماعی و کارگاه‌های تولیدی هماهنگ‌شده، علاوه بر گذراندن دوران محکومیت خود، به کسب درآمد بپردازند و مهارت‌های شغلی لازم برای آینده خود و فرزندانشان را کسب کنند. حمایت شورا از این تغییر مدل، می‌تواند مسیر بازگشت به اجتماع را هموار کرده و از بازتولید جرم در خانواده‌های آسیب‌پذیر جلوگیری کند.

نگاه تحلیلی و پیوست مهارتی:

ما در «امید بانوان» معتقدیم که خطاهای اجتماعی نباید پایان زندگی یک زن و فروپاشی کانون خانواده او باشد. مدل مجازات‌های جایگزین حبس و تمرکز بر مهارت‌آموزی در مراکز کوثر، دقیقاً همان پنجره امیدی است که جامعه به آن نیاز دارد. این الگو نباید به پایتخت محدود شود؛ امید است مدیریت شهری کرج و دادگستری استان البرز نیز با الگوبرداری از این طرح، ظرفیت‌های کارآفرینی و کارگاه‌های تولیدی کرج، فردیس، هشتگرد و ... را برای احیای زندگی زنان مددجوی البرزی به کار بگیرند تا چرخ تولید به دست اراده‌های بازآفرینی‌شده بچرخد.