به گزارش امید بانوان؛ زمانی کیاسری درباره فعالیت افراد فاقد صلاحیت حرفه‌ای در حوزه پرستاری و معرفی تعدادی از آنان به قوه قضاییه، اظهار کرد: ضعف نظارت یکی از عوامل این وضعیت است، اما ریشه مسئله را نمی‌توان فقط در نظارت جست‌وجو کرد و باید آسیب‌های ایجادشده در ساختار و سیاست‌گذاری حوزه پرستاری طی سال‌های گذشته نیز مورد توجه قرار گیرد.

نماینده مردم ساری و میاندورود در مجلس دوازدهم افزود: فعالیت افرادی با عنوان پرستار در حالی که صلاحیت حرفه‌ای لازم را ندارند، نشان می‌دهد جایگاه افراد در نظام سلامت باید به‌طور دقیق مشخص شود و نظارت بر فعالیت آنها نیز جدی باشد.

کمک‌پرستاری؛ سیاستی که به جایگاه حرفه‌ای پرستاری آسیب زد

عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، یکی از ریشه‌های این وضعیت را به سیاست ایجاد عنوان کمک‌پرستاری در دهه ۹۰ نسبت داد و گفت: این سیاست در دوره وزارت حسن هاشمی در دولت حسن روحانی دنبال شد و از بدترین و بزرگ‌ترین آسیب‌ها به جامعه علمی و حرفه‌ای پرستاری کشور بود.

به گفته زمانی کیاسری، در آن مقطع با استناد به کمبود پرستار، دوره‌هایی برای تربیت کمک‌پرستار تعریف شد و قرار بود این افراد وارد بیمارستان‌ها شوند. در ادامه نیز برخی مجموعه‌ها با عنوان آموزش کمک‌پرستاری از جوانان هزینه دریافت کردند و به آنها وعده جذب پس از دریافت گواهی دادند؛ در حالی که جایگاه مشخصی که به این افراد وعده داده شده بود، اساساً وجود نداشت.

وی ادامه داد: این روند باعث شد جایگاه علمی و حرفه‌ای پرستاری که نیازمند حداقل چهار سال تحصیل دانشگاهی و گذراندن مراحل تخصصی است، با دوره‌های چندماهه مقایسه یا حتی در مواردی یکسان تلقی شود.

زمانی کیاسری با اشاره به اینکه امکان ورود فارغ‌التحصیلان دیپلم رشته‌های مختلف به این دوره‌ها وجود داشت، گفت این مسئله به جایگاه علمی و حرفه‌ای پرستاری آسیب ریشه‌ای وارد کرد و نمی‌توان تبعات آن را در شرایط امروز نادیده گرفت.

مطالبات پرستاران؛ مسئله‌ای فراتر از نظارت

این نماینده مجلس، کاهش انگیزه جامعه پرستاری را عامل دیگری در وضعیت موجود دانست و گفت مطالبات پرستاران همچنان بر زمین مانده و پرداخت‌ها نیز در مواردی مناسب و به‌موقع نیست.

او افزود: حمایت‌هایی که باید در قالب تعرفه‌های پرستاری، پرداخت‌های مبتنی بر عملکرد و اضافه‌کار انجام شود، در بسیاری از موارد به شکل مطلوب صورت نمی‌گیرد.

زمانی کیاسری همچنین گفت در اکثریت دانشگاه‌های علوم پزشکی، نگاه حمایتی به کارکنانی که به‌طور مستقیم به بیماران خدمت می‌کنند، کمرنگ است و این وضعیت می‌تواند بر انگیزه و شرایط حرفه‌ای پرستاران اثر بگذارد.

نظام پرستاری و مسئولیت شناسایی پرستارنماها

زمانی کیاسری درباره درخواست سازمان نظام پرستاری برای ورود جدی‌تر به نظارت بر فعالیت پرستاران نیز گفت این سازمان بخشی از وظیفه ذاتی نظارتی خود را بر عهده دارد.

به گفته وی، گزارش‌دهی، مستندسازی و ارائه بازخورد به وزارت بهداشت و مراجع قضایی از جمله وظایف سازمان نظام پرستاری است و این سازمان باید موارد فعالیت افراد فاقد صلاحیت را در چارچوب وظایف خود شناسایی و مستند کند.

فعالیت پرستارنماها فقط در مراکز دولتی نیست

عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس تأکید کرد: فعالیت پرستارنماها محدود به بخش دولتی نیست و ممکن است برخی از این افراد در مجموعه‌های خصوصی یا خارج از بخش دولتی فعالیت داشته باشند.

وی گفت: سازمان نظام پرستاری باید نسبت به شناسایی، گزارش و مستندسازی این موارد اقدام و اطلاعات مربوط را به وزارت بهداشت و دستگاه قضایی منتقل کند.

ابهام‌زدایی

مسئله «پرستارنماها» در اظهارات این نماینده فقط به ضعف نظارت محدود نشده و او بخشی از مشکل را به سیاست‌های گذشته در تعریف جایگاه‌های حرفه‌ای حوزه پرستاری مرتبط می‌داند. در این میان، آنچه نیازمند بررسی دقیق‌تر است، مرز قانونی و حرفه‌ای میان پرستار، کمک‌پرستار و افرادی است که بدون صلاحیت حرفه‌ای وارد ارائه خدمات درمانی می‌شوند. وقتی کمبود نیروی درمانی با راهکارهای کوتاه‌مدت پاسخ داده می‌شود، مرز میان کمک به نظام سلامت و تضعیف جایگاه حرفه‌ای نیروهای تخصصی کجاست؟